Als Congolese kinderen de kans krijgen zijn ze heel leergierig.

Met een scholarisatiegraad van slechts 52% glijdt de samenleving terug naar een pre-coloniale maatschappij. De aanvang van het onderwijs is daarenboven vaak boven 6 jaar.
Toen president Mobutu 30 jaar geleden, na een conflict met de Bisschoppen, het onderwijs nationaliseerde en zonder middelen zette begon de gestage neergang.
De miserabele toestand van Congo is grotendeels te wijten aan het gebrek van opgeleide mensen.
Alhoewel de Congolese staat 6% van zijn budget aan onderwijs besteedt komt dat neer op een peulschil per schooL.
Aantal scholen:
Kleuteronderwijs: 1.200 (waarvan meer dan 50% in KIN.)
Lagere scholen : 20.000
Secundaire scholen : 8.000

Gemiddelde jaarinkomen in Congo 80$
Maandloon directie: 40$
Maandloon leraar : 20 à 30$
Maandloon verpleegkundige : 20 tot 40$

Maandloon professor: 400 à 600$
Maandloon minister : 7000$
Afgezonderd zonder contact met buitenwereld
Geen leermiddelen
Zwakke scholing van leraren
Vervallen gebouwen
Internen koken zelf meegebracht voedsel
Geen bescherming van de privacy in de slaapzaal
Leraren onderbetaald of niet betaald
Bijklussen om te overleven (oa verkoop van diploma's)

"Een staat in faling" De mizerie in Congo blijft helaas niet beperkt to het onderwijs...